HAAHHAHA AH Logowerk in kleur

BriefpapierEnvelop
Visitekaartje voor en achter

hAAHHAHA AH Logowerk

Nog 1 laatste deadline voordat ik even "niets" mag doen. Wat dus wil zeggen dat ik mij op buitenschoolse opdrachten mag gaan storten. Een verjaardagskaartje tekenen, het jaarlijkse krantje van de jeugdbeweging, de decoratie voor mijn neefje zijn slaapkamer, een nieuwe cd voor mijn oma.

Maar eerst dus deze taak.

Het logo

Het begin van een huisstijl voor een culturele instelling. 

Ik koos voor Harlekijn Holland. Het gezelschap dat rond Herman van Veen draait.

Ik heb het logo al in zwart-wit.

Ik moet nog een kleurversie. briefpapier, enveloppen en een visitekaartje.

Dat alles nog laten printen en morgen afgeven.

Ik weet eigenlijk niet hoe ik hier kleur in moet verwerken...

Helemaal ga ik het waarschijnlijk niet halen.

Maar iets is beter als niets.

Trouwens, je leest HH of HA wat ik wel leuk vindt, wat nog leuker is, is dat je AH leest als je het logo omdraait. Dit kan dan weer allemaal verwijzen naar de uitspraken die ja als toeschouwer hebt. AAAAAAh!!! HAHAHAHA!! Ah? 

Goed, niet?

Het logo ondersteboven

De krant

Dit zijn delen van het resultaat van een opdracht die ik haat. Een krant ontwerpen van 8 pagina's. De titel moet je in een eigen lettertype maken.

Ik geef het toe, het trekt allemaal op niets. Gelukkig weet ik het al voordat ik het afgeef.

Een gestolen moment

Een tekening die ik maakte omdat hij in mijn hoofd bleef zitten. Het was echt nog eens leuk om te tekenen en te schilderen gewoon voor mezelf. Zonder zorgen en gewoon doen.

Over het onderwerp van de tekening hoef ik niet meer te zeggen dan dat je ziet.

Slimme mobiliteit logo

Een tijdje geleden was er een mail in mijn mailbox beland. Het ging over een wedstrijd voor studenten in grafisch ontwerp (van vrij korte duur) om een logo te ontwerpen voor de nederlandse ambassade. Ze hebben volgend jaar een werkjaar rond Slimme mobiliteit/smart mobility. De bedoeling was dat je daarvoor dus een logo zou ontwerpen binnen de huisstijl die ze al hebben en met het Holland logo in verwerkt.

En daar heb ik mij eens aan gezet. Ten eerste omdat het mij een uitdaging leek. Ik zou er uit kunnen leren. Ten tweede omdat het wel leuk zou zijn als ik die wedstrijd ook zou winnen en daarvoor moet je eerst meedoen. Maar daar denk ik nu niet meer aan. Het was veel en hard zoeken. schetsen tot en met, ideeën die in mijn hond ronddwalen en er minder goed uitzien op papier. En het is heel vervelend als je niet eens de voorwaarde van de wedstrijd leest en erna pas achterkomt dat je ook dat holland logo erin moet verwerken. Toen was alle werk dat ik al had voor 50 procent nutteloos.

Hier zijn een aantal ideeën en schetsen en het verhaal erachter.

Het eerste waar ik serieus aan gewerkt heb is het pijlen idee. De twee pijlen verwerkt in elkaar. Pijlen staan voor vooruitgang, verder gaan. Mobiel!

En toen ik het op de computer begon uit te werken merkte ik dat het nogal kaal was en daarom heb ik de tweede pijl toegevoegd. Maar deze wijst achteruit wat niet zo een goede symboliek heeft. Maar wat wel weer kan staan voor het van punt A naar B gaan.

Maar dit was het moment dat ik merkte dat je het Holland logo erin moest verwerken. En daar was het veel te strak voor. Het vloekte van alle kanten. Daarom heb ik wat geprobeerd met de pijl krom te maken maar het trok op niet veel. Ik heb toen het ontwerp gewoon langs mij neergelegd en met een ander verder gegaan.

Dit is uiteindelijk het eindresultaat geworden van dit idee. Maar ik was er niet tevreden mee omdat de twee stijlen totaal niet bij elkaar passen. Daarbij was ik al met een ander idee bezig waar veel meer inzat dan alleen een pijl

Een ander idee waar ik mee gewerkt heb is met wegen. Mobiel is hetzelfde als een weg afleggen. En dat is iets dat samen met de pijlen mobiel zijn in alle manieren gemeen heeft. Vooruit gaan, een weg afleggen. Als je nu te voet gaat of met een vliegtuig. Dus een weg mocht ik wel letterlijk nemen.

En na veel puzzelen had ik een basisidee op papier staan. Ik moest alleen nog loslaten dat ik alles zo strak moest doen. Dus die S zou een echte weg worden. 

Toen dat eenmaal allemaal erop stond was ik er bijna. Allen moest ik er zeker van zijn dat die S ook gelezen werd en niet als decoratie werd gezien. En dat was nu nog niet het geval. Er werd gezocht met met kleurtjes (of de kleurtjes die mogelijk waren en binnen de huisstijl vielen van Holland)

Maar dat was nog niet het geval. Het werd er niet beter op. 

Dus dan maar wat met de dikte van de lijn gespeeld.

En uiteindelijk heb ik na het bedenken van dit idee nog verder gezocht om zeker te zijn dat ik alles bedacht had wat ik kon bedenken. Of toch voor de tijd die me gegeven is. dat zijn er de schetsen van. Ik had iets met cirkels omdat cirkels mobiliteit symboliseren. Vooruit gaan. rollen. wielen. Je snapt het wel. Hier heb ik verder niets meer mee gedaan. Omdat ik op een punt was gekomen met het andere logo. 

Maar goed. Ik heb iets op papier gekregen. Wat vinden jullie ervan?

Edit... ik heb toch nog een beetje veranderd. Nu staat de S wat meer los van de mart zodat je meer een S leest. De M van mobility is ook een beetje groter om toch nog met de S te raken.

Logo werk

Er stond een wedstrijd open voor het logo van de jeugdraad van Maasmechelen.

Ik dacht mij er eens aan te wagen. En dit zijn de twee ontwerpen die ik op papier kreeg.

Dit is wat ik het liefst zou zien. Mijn stijl. Duidelijk en toch een speels aspect. Duidelijke rechte lijnen. Niet teveel kleur. schaalbaar in alle maten en zijn kracht niet verliezen. Maar spijtig genoeg ligt dit niet in de zin van de jeugdraad. Ze zijn niet zo serieus als dit logo en willen het meer met spektakel.

Vandaar dus mijn tweede ontwerp waar ik veel langer aan heb gewerkt gewoon omdat het mijn stijl niet is. Grafiti en kleur. Spektakel alom. en als ik zou moeten kiezen zou ik toch voor het eerste gaan. Ik zal zien wat het wordt. Misschien niet een van de twee. Ik Laat jullie het wel weten.

Niet geslaagd

Vorig jaar kreeg ik tenminste een mailtje op voorhand. Dit jaar stond ik daar even helemaal verbaasd. Ik had heel de week schrik voor dat mailtje en toen ik het niet gekregen had ging ik ervan uit dat ik geslaagd zou zijn. Niet waar dus. De namen werden afgeroepen en de mijne zat er niet bij. Ik snapte het even niet, dit was een vergissing. Ik draaide me om en zag een leraar lopen. Meteen vroeg ik nog steeds wat verdwaasd hoe het ineen zat. Hij zei, ik vind het heel spijtig. SPIJTIG!!! wat heb ik daaraan!! Ik werd vooral kwaad. Kon het niet geloven dat ze me dit aandeden. Ze hebben geen besef wat hier allemaal vanaf hangt. En toch, ergens deed het me helemaal niets. Meer en meer krijg ik het gevoel dat ik hier totaal niet op mijn plaats zit. Ik heb echt geen zin meer om me geforceerd achter mijn bureau te zetten. om gefrustreerd er weer achteruit te komen met een tekening die niet zo is zoals ik hem zou willen. Even babbelen met die leraar nog steeds verbaasd geschokt enzovoort. Dan doorverwezen naar een andere. Die wat uiteindelijk mijn punten heeft gegeven. Hij weet niet waarover hij spreekt. hij kent me totaal niet. Ik was ondertussen echt kwaad. Ik beweerde dat het hier afgestraft werd als je nieuwe dingen uitprobeerde, als je zocht naar dingen die je kon en wou leren. Want dat is wat ik gedaan heb. Tuurlijk kon ik ook een boekje maken met tekeningen die ik van foto's over teken. dat had ik zeker gekund en ik zou geslaagd zijn geweest. Dat is enorm simpel. Maar er zit geen uitdaging aan, je leert er niets uit en je zult er later ook niets mee zijn. Maar diegene die dat heeft gedaan is wel geslaagd, met een 16. Dus naar mijn weten komt het erop neer dat je pas mag leren als je je diploma vast hebt.

Die leraar kon niets zeggen dat me een hint gaf. hij vroeg op een moment zelfs waarom ik in de tijd was overgestapt van grafische naar illustratie. ze zullen wel het volgende gedacht hebben: "Ga terug! je kan hier niets doen want je kan er niets van. Grafische zal je misschien beter gaan." Hij sprak over de deliberatie en dat die vreselijk lang had geduurd, vooral bij mij. dat er dus degelijk discussie was geweest. maar wat heb ik daaraan als het negatief is uitgedraaid voor mij. Hij vertelde nog over mijn tekenen zelf. Dat ik het niet kon verbergen dat ik totaal geen figuratie kan. dat ik problemen heb met handen en voeten, enzovoort. Daar moet ik dan 2 jaar over doen om dat te weten te komen. Ik kreeg het steeds moeilijker om niet triestig te zijn. Mijn kwaadheid ging plaats maken voor tranen. Tijd om ervandoor te gaan dus. Het kon me ook echt niets meer schelen wat die leraar te zeggen had en vroeg naar mijn rapport. Hij had het niet, moest ik nog naar een andere gaan om dat te krijgen. Ik had het in handen, wou nu alleen maar van de wereld verdwijnen. Vooral toen die 1ste leraar (diegene die wat inzit met zijn leerlingen) nog aanstalten maakte om met mij te babbelen. Ik kon even niets zeggen en kon alleen mijn hoofdschudden en naar buiten lopen. De eerste tranen rolde al over mijn gezicht nog voor dat ik buiten was. Plots voelde ik me belachelijk dat ik me een uur daarvoor nog zo geweldig kon voelen door de kleren die ik aanhad gedaan. Een knalroos nieuw kleedje. Nu wou ik gewoon op de achtergrond verdwijnen. 

Ik zat er een tijdje alleen. Ik weende niet omdat ik niet geslaagd was. Ik weende omdat ik me zo een mislukkeling voelde, om het feit dat ik nu weer een jaar langer moest studeren. Dat al mijn plannen weer veranderen. dat ik weer totaal geen greep had op mijn leven. Dat ik nergens stond en totaal niet weet wat ik wil. Wat ben ik, wie ben ik, wat wil ik? Dit blijkbaar niet. Maar nog eens 4 jaar aan een andere opleiding spenderen, dat nu ook weer niet.

Is onderwijs nog steeds een optie, JA! wat moet ik anders doen? 

Ik voelde me nul komma nul waard. Het kon me allemaal gestolen worden.