Lama's and Babies

Een Lama, best een leuk dier. Deze keer was er een wedstrijd van open. Een cartoon lama die ook in elke gelegenheid kan gebruikt worden voor op een site te gebruiken. Het trok me aan die wedstrijd dus begon ik te schetsen en raar maar waar zat een lama snel in mijn vingers. 

A Lama, a cute animal. but this thime there was a competion about. They needed a cartoon about a lama wich can be used in diffrent moments and could be used on a site. So i started drawing and suprisingly it went very well. 

Een andere wedstrijd waar ik aan meedeed was voor het tekenen van een wakkere baby in pyjama. Deze is al gesloten. het was fijn om te doen maar babies zijn (nog) niet mijn specialiteit. Maar het was een goede oefening.  

An other competiton i participated in was for a drawing about a wide awake baby. This one is already closed. It was fun to do, Babies are not yet my specialty. But it was a good excersise. 

Ik heb de wedstrijd niet gewonnen de winnaar had de volgende tekeningen.

I didn't win. This was the winner of the competition. 

The infographic about Waterloo

Dus een schoolopdracht was om een infograhic te maken van een oorlog. Ik kreeg de slag van Waterloo. En het heeft een heel tijdje geduurd voordat ik er mijn weg in kon vinden. Ik had een idee maar werd door de docent opzij geschoven, hij had namelijk een lijstje met dingen die er wel op moesten staan. Maar dat zorgde er ook meteen voor dat ik weer helemaal op het begin stond en weer heel mijn draad kwijt was. Ik heb hem nooit helemaal terug kunnen vinden die draad. In het vervolg moet ik meer mijn eigen ding doen. Maar dit is het uiteindleijke resultaat, misschien wel iets waar ik niet geweldig achtersta maar ik ben gewoon blij dat het achter de rug is.

So the latest schoolassignment was making a infographic about a war. I had the battle of Waterloo. It took a while for me to get it right and still... .  But when i did the teacher wasn't that happy with the idea and i had to change it. But then i was at the very beginning again and never got really further than that. In the future i just really need to do my own idea. Because now i have something that i am not really pleased with. But hey, i am just glad that it is behind me. 

Resultaten giveaway!!!

Het is tijd! 100 volgers op mijn facebook dat wil zeggen dat de giveaway eindelijk van start kan gaan.

It is time! 100 followers on Facebook. that means it is time to start the giveaway. 

Abdellah el kasmioui en Rachida Ziriouhi

zijn zeker van een handgemaakte illustratie omdat ze de 100ste volger zijn. (Ik bezie ze als 1 persoon of als koppel omdat ze waarschijnlijk bij elkaar horen door dezelfde foto.)

Proficiat dus!

They are certain of the original illustrations. (I see Abdellah and Rachida as 1 person or a couple because they have the same facebookpictre)

Congrats!!

Maar ik had 2 illustraties beloofd. 99 andere mensen dus die er kans op maken. Dus alle namen werden getypt en geprint. (pas erna zag ik dat de autocorrect had over genomen, sorry dus voor de rare spellingen van namen)

But i had promised you guys 2 illustrations. So 99 other people still have a change. So all of the names were printed (sorry for the wrong spelling but autocorrect took over and i saw it to late.)

Ze werden allemaal gevouwen en in mijn leuke kommetje gedaan.

They were all put in a bowl

En dan kwam het grote moment!

And than the big moment!

Carolientje!! Proficiat!!

Je mag net zoals Rachida een thema kiezen waar jullie illustratie over zal gaan. 

You can just as Rachida choose a theme for the illustration.

Maar!! dacht ik, wel spijtig, al die namen die geen cadeautje krijgen. Daarom dacht ik waarom niet een mooi rond getal maken. 4 ahnee 3 nieuwe papiertjes voor mensen die een leuk kaartje krijgen met een illustratie van mij.

But!! I though it was pretty sad for all those other little papers that weren't used. So i took 3 other papers to have a total of 5 winners. 3 winners that will get a little card with an illustration of mine.

Dus ook aan Veerle, Shannon en Rachida El-abbd. Proficiat!!

So also for Veerle, Shannon en Rachida El-abbd. Congrats!!

Ik zal de winnaars contacteren voor de adressen waar de illustraties of kaartjes heen moeten gestuurd worden. 

I will contact the winners for the adresses.

The straycatgame

Maandag was de pitch van het kattenspel. Ik had er een zwaar niet schools weekend opzitten en heb er twee en een halve dag niet aan kunnen werken, daar waar mijn medestudenten het wel konden. En dat was duidelijk te zien aan de hoeveelheid van materiaal dat er bij mij of hun lag. Er waren er bij die zelfs het hele spel af hadden. ZOT! Alles dat ik had was de cover van mijn speldoos en zelfs daar was ik niet honderd procent tevreden mee. Gelukkig was het maar een pitch en moet het uiteindelijke resultaat af zijn met de jury in januari. 

Monday we had to give or first designs for the straycatgame. I had a very busy weekend and couldn't work on the game. But my classmates could and that was visible on monday. Some of them had done everything! CRAZY! All that i had was the cover of my box. And even about that i wasn't pleased for 100 procent. Thank God it was only a pitch that we needed to give, the final results are for in January. 

Ik moet zeggen dat ik wel enorm tevreden ben met mijn kat. Maar ook op de nieuwe manier van inkleuren.

i have to say that i am pretty pleased with my cat. Also the new way of colouring in my drawing. 

hetgene dat ik aan deze cover wil verandere zijn de kleuren, ik heb daar altijd zo een probleem mee!!

What i want to change about this drawing: colours! I have a big problem with that!!

En hier zijn wat resultaten van mijn medestudenten

 And here are some results form my classmates.

The straycatgame

Voor school hebben we de nieuwe opdracht gekregen.

Rato vzw is een kinderbordspel aan het maken dat wij  mogen illustreren. Dus het is een echte opdracht binnen de schoolomgeving. Het gaat over zwerfkatten verzamelen en ze chippen dus een soort van opvoedingsspel.

Deze maandag moeten we onze pitch geven aan de mensen van Rato. Dan zal er 1 van de studenten gekozen worden om het spel ook in het echt te illustreren. Dus eigenlijk zijn nu mijn 7 medestudenten directe concurrenten. 

Maandag is niet ver weg meer. Maar het lijkt erop dat ik vast zit. Ik had al redelijk wat getekend maar ik krijg alleen maar gezichten op papier die ik zo beu ben gezien. Ik zit vast in mijn eigen stijl, raar want ik wist niet dat ik er eentje had. 

For school we have the new assignment.

Rato vzw is making a children’s board game and we students have the chance to illustrate it. So it is real but still within the schoolenviorment. It is all about straycats and collecting them to chip them. So it is an awareness game.

This monday we need to show what we all have to the people of Rato. And then 1 of the students will be picked to illustrate the game for real. So my 7 classmates are for now direct competitors.

Monday isn’t far away anymore and it seems that i am stuck. I have drawn and searched but i always come up with faces that i don’t like to look at. I am stuck in my own style. Strange because I didn’t know i had one.

 

Het idee dat ik heb voor het spel is er een oervlaams spel van te maken met een duivenmelker als slechterik en twee dorpskinderen die de zwerfkatten gaan helpen.

The idea that i have for the game is to make it very Flemisch. The bad guy is a pigeon-fancier and the good guys are two kids from the village who will help the straycats.

 

En de studies van katten

And the studies of cats

Ik ben wat beginnen zoeken hoe ik heel dit spel ging inkleuren zonder de klassieke inkt-kleur methode te gebruiken omdat dat vaak zoveel tijd in belsag neemt. Uiteindelijk ga ik gewoon met potloodschetsen gebruiken en die digitaal kleuren. Geeft een extra gevoel aan de tekening. Best wel leuk.

I was searching for a new way to colour this game. One without using the ink-colour methode because inkting a drawing can take so much time. And now i found this. I will skip the ink part and just colour in my pencilsketches. It also gives a more alive image. Pretty fun to do.

Een ontmoeting met Mario Boon en Britt Raes

My apologies but this blogpost will only be available in Dutch

De aula was maar magertjes gevuld met kunststudenten. Spijtig want die volgende uren kregen we twee gastsprekers in de vorm illustrators die ons kwamen vertellen over hun loopbaan tot nu toe. Het ging over Mario Boon en Britt Raes. Twee generaties, twee verschillende verhalen.

Mario Boon begon van de twee als eerste met zijn verhaal.

Hij vertelt dat hij in 1997 is afgestudeerd samen met de mannen als Jan van der Veken etc,... aan het Sint Lucas. Hij is ondertussen al 20tal jaren illustrator waarvan 12 jaar als zelfstandig illustrator.

Hij was aan de studie begonnen met het idee striptekenaar te worden. Hij had nooit gedacht toen hij afstudeerde dat hij kinderboeken ging tekenen. Het was de bedoeling niet maar was er zowat ingerold. Toch is dat niet het enige dat hij te tonen heeft. De ene diverse opdracht wordt voor onze neus getoond. Zo illustreert hij ook voor schoolboeken. Daar is de boodschap belangrijker dan het artistieke van de opdracht.

Hij vertelt dat hij vroeger manueel werkte maar nu overgestapt is naar gedeeltelijk of volledig digitaal. De reden die hij geeft is dat hij al die rommel van het manuele niet meer heeft, geen verfpottekes enzovoort. Maar zo zie je ook hoe zijn stijl door de jaren evolueert. Daar waar het alleen kinderillustraties waren tekent hij nu ook voor volwassenen, pubers, enzovoort.

Maar de droom als striptekenaar heeft hij nooit los gelaten. De volgende beelden die we te zien krijgen zijn één voor één spreads van strips. Het valt op dat ook hier er niet één specifieke stijl naar voren komt.

Het feit dat hij zo een breed spectrum van stijlen heeft vind hij juist een groot voordeel. Het geeft hem de ruimte zijn stijl aan de opdracht aan te passen en zo kan hij ook meer opdrachten binnen krijgen.

Meer over Mario Boon

Toen was het moment van Britt Raes. Pas in 2007 afgestudeerd. Ze had er een Bachelor optie illustratie opzitten aan het St-Lucas en een opleiding animatie aan het KASK. Ze is samen met Bert van Haute waar ze ook professioneel mee samenwerkt.

Britt had zelf nog niet ongelooflijk veel om te laten zien, ze zegt zelf dat ze nog maar een korte loopbaan heeft die nog alle kanten uit kon gaan. Ze sprak eerder over hoe alles aan te pakken als jonge kunstenaar. Ze hamerde erop dat je vooral je eigen pad moest maken en kiezen.

"Schetsboeken" Zei ze. Ik heb altijd en overal een schetsboek mee. Inspiratie komt dan ook niet alleen op dat moment als je achter je bureau zit klaar om te tekenen. het komt overal en je kan er beter klaar voor zijn. 

Een project waar ze wel graag over vertelde was het project Game man. Ze haalde een aantal schetsboeken boven waar alleen maar haar lief in stond die aan het gamen was. Het was een persoonlijk project voor experiment want hoe hield je datzelfde onderwerp interessant voor schetsboeken vol met tekeningen. Daarnaast vond ze het leuk om in dit project haar illustratie te combineren met tekst. Specifiek de soms banale uitspraken die een gehypnotiseerde gamer kan maken.

Maar toen kwam ze tot het business deel van dit toch persoonlijk project. Want wat zou je als kunstenaar nu kunnen met dit project zodat het niet alleen maar van jezelf blijft.

Eerst en vooral, ze was ermee naar de Canvas collectie gestapt. Haar project was geselecteerd en de schetsboeken die door het publiek van studenten gingen hadden ook in het Bozar gelegen. Daarnaast had ze ook een moedige stap gezet om deze collectie te bundelen in een klein boekje dat ze zelf had uitgebracht. Met dat hoopje boekjes ging ze dan ook van winkel tot winkel om te vragen als ze het interessant vonden om te verkopen. Met dit verhaal zette ze haar woorden om je eigen pad te maken bij. Daarbij, mensen vragen stijlen waar ze mee vertrouwd zijn en die veilig zijn. Het zijn met deze projecten dat je je eigen stijl juist bekend kan maken en de mensen kan overtuigen om eens iets anders te doen.

Een tweede belangrijk punt. Netwerken. En ze reikte ons meteen een plaats aan om dit te doen. Het ging over SKETCH, een evenement in Gent en Antwerpen. Eénmaal in de maand komen illustrators bij elkaar op cafe of elders om te tekenen. Zo simpel als het groot is. Alleen is er logischerwijs plaats om elkaar te leren kennen.

Er kwam daarna nog een hele hoop andere manieren om jezelf en je werk bekend te maken. Zoals de kotroute of de nvtgalerie. Het kwam er gewoon op neer dat je moest durven en niet wachten tot je helemaal tevreden bent met je werk want dan zou je nog wel eens kunnen wachten tot je bejaarde jaren.

Uiteindelijk kregen we wat werken te zien die ze samen met Bert op poten had gezet. Want samen met hem heeft ze het bureau Birdbee Hij is het commerciële brein achter het bureau, zij meer de artistieke en zotte ideeën.  Wat zijn sterke kant vooral was vond ze zelf is het maken van illustratieve logo’s. En dat was duidelijk te zien, er kwamen schitterende voorbeelden op het scherm te staan.

Meer over Britt Raes/Birdbee

En toen was het vragenuurtje gestart. Mario en Britt stonden zij aan zij. Een paar losse uitspraken of momenten van dit moment.

Mario: De reden waarom je een job niet krijgt (in wedstrijden) kan enorm banaal zijn. Je moet de reden dat je de job wel krijgt alleen onthouden.

Ook Mario hamerde erop dat je je eigen pad moest maken. Zo haalde hij het voorbeeld van een strip aan die hij ondertussen al een heel tijd maandelijks in een blad liet verschijnen. Die opdracht begon met 1 kleine tekening waar hij aan voelde dat er zoveel meer inzat. Dit had hij dan ook tegen de redacteur van het tijdschrift gezegd. Misschien is het een idee om er een terugkerend iets van te maken. Ze dachten er even over na en zo kreeg hij zijn eigen strip en tot nu toe langst lopende strip.

Pas je je stijl aan op je opdracht?

Mario: Ik doe dat wel, vooral omdat ik een brede stijl heb. Maar een eigen stijl, daar groei je in.

Britt: Het is een keuze die je zelf moet maken. En het kan zijn dat je zelf niet denkt een stijl te hebben, toch zijn er mensen die tekeningen van mij herkennen door enorm kleine stijlkenmerken. Daar waar je zelf denkt dat zijn toch twee heel verschillende tekeningen.

Is het een eenzame job?

Mario: Ja, zeker als je zelfstandige bent. Hij is even stil en hervat dan zijn verhaal. Maar als tekenaar wordt je geboren. Als je een groep kinderen ziet en er is er 1 die in een hoekje zit te tekenen terwijl de andere buiten spelen, dan weet je, dat is een tekenaar.

Britt protesteerde wel meteen op dit idee omdat ze zelf voor de hogeschool nooit een kunstopleiding heeft gehad. En ze lijkt er zelfs trots op te zijn maar ook wat onzeker, alsof ze iets te verdedigen heeft tegen al die studenten die waarschijnlijk allemaal van een middelbaar kunstonderwijs komen.

Nog een tip die Mario ons meegaf, als je aan een opdracht bezig bent moet je eigenlijk al bezig zijn een volgende opdracht vast te krijgen. En nogmaals werd er op ons hart gedrukt om te netwerken, boekenbeurzen, enz... Mensen ontmoeten, afspraken maken en op die momenten zeker geen ijslol zijn maar makkelijk en sociaal.